Weet je nog, die Zaterdag ?

Na lang aarzelen had je me gevraagd langs te komen, met m’n camera, m’n lenzen, alles. Je vond het idee te poseren spannend, opwindend, maar zou je het aandurven? Je eigen lichaam te aanvaarden als kunstvoorwerp? Ik kon je niet overtuigen, wilde dat ook niet, het moest uit jezelf komen. Was dit niet zoiets als met jezelf vrijen waar iemand bij is?
Je had uiteindelijk de knoop doorgehakt. En daar stond ik, om half elf op Zaterdagmorgen, gespannen, nerveus, opgewonden. Ook voor mij is dit voyeurisme prikkelend, strelend, een compliment voor het scheppend vermogen, maar ook voor het vertrouwen dat je in me stelt.

Je liet me binnen, we dronken wat, en ik begon met wat portretjes te maken. Eerst met een lege camera, om je op je gemak te stellen en je aan de lens te laten wennen. Portretten met halflicht, met je handen langs je haar, achter je hoofd, strijklicht over je armen, handen voor je gezicht en tussen je vingers doorkijkend, achteroverleunend, zodra ik de contouren van je borsten meenam op het plaatje.
Toen deed je voorzichtig je kleren uit, in een andere kamer. Je kwam bijna koud/beschaamd terug, als had je er nu al spijt van. Ik legde een grote zwarte doek over de bank liet je daarop gaan liggen, op je buik. Dat stelde je iets meer gerust.

Ik maakte den ene prachtige foto van je rug en je billen na de andere. Ik raakte je voor het eerst echt aan toen ik je vroeg meer op je schouder te gaan liggen en je lichaam met een hand wat bijstuurde.
Een kleine rilling trok door je heen. Ik fotografeerde je gezicht, je hals, half opgeheven van de bank, een glimp van je borsten die vervaagden op het zwart van het laken. Je hand voor je kin….
Je haren vielen over je schouders als een zachte waterval en maakte mooie contouren aan de randen van het beeld. Ik liet je iets verder oprichten en een hand op je borst leggen, als natuurlijk kader voor een zinderend portret. Daarna nam ik afstand, maakte foto’s van heel je lichaam, gekruld op de sofa, in foetushouding, als een kat in de zon. Je begon nu duidelijk te genieten van als die belangstelling en draaide je bovenlichaam naar me toe.

Toen vroeg ik je languit op je rug te gaan liggen, en fotografeerde het landschap van je lichaam. Je buik en borst dicht vanaf de huid, glijdend over je navel, de navel zelf, je schaamhaar als een verstaand bosje in een onmetelijke vlakte. Je gevouwen arm over je buik, de aanhechting van je dijen aan je billen. Toen ik je voor en tweede keer aanraakte, dit keer per ongeluk met de zonnekap in een zij, werden je tepels stijf en kon ik het fier staande puntje fotograferen tegen het zwarte doek.
Ik kon het niet laten je vaker aan te raken. Je lichaam een beetje te draaien, zodat het licht beter viel, een dij iets optillen en net te hoog uitkomen met m’n vingers. Je had je ogen dicht gedaan en liet me begaan. Ik raakte in vervoering van je schoonheid. Dat ik dit prachtige lichaam mocht fotograferen! Ik streelde dit lichaam voorzichtig, gaf een klein kusje op je buik, aaide je knieën, je benen. Ik merkte bij mezelf een stijgende spanning die er echter wel voor zorgde de beelden met nog meer kracht samen te stellen.
Ik vouwde je handen om je navel, krulde ze door je haartjes, maakte close-ups van de huid tussen je borsten, de aanhechting van je oren en die ene gouden oorhanger die je nog in had.
Ik vroeg je om je te draaien, je rug hol te trekken zodat je buik een bolle brug zou worden met je borsten als hoogtepunt, als wachtposten. Met het stijgen van de spanning werden de foto’s steeds erotischer.
Toen deed ik je benen uiteen om een foto te maken van onder uit je buik, glijdend omhoog naar je borsten. Onder de haartjes zag ik een lokkende roos, en je sidderde toen ik ‘m even aanraakte. Mijn vinger was vochtig na die aanraking.
Ik likte m’n vinger af.

De smaak was boterzacht. Je draaide je op je zij, en keek me glimlachend aan.
“Als je eens wist hoe opwindend het is om te poseren”.
Ik kon het geloven. Je had het duidelijk niet koud meer.
Je ging op een zij liggen, met je rechterarm onder je hoofd en je linkerarm op je knie en draaide je bekken wijd naar me open. Je glimlachte nog steeds, maakte je lippen een beetje nat en deed ze van elkaar.
“kijk, nu heb ik twee monden”.
Het beeld was perfect in balans. Ik maakte foto na foto. Het zachte licht, je lichte huid en de donkere doeken maakten een perfect beeld mogelijk. Ik moest alle moeite doen om m’n hoofd bij het fotograferen te houden, terwijl ik voelde hoe mijn verlangen naar je steeg en lag te kloppen tussen m’n benen.
“kijk”, zei je, en liet je linkerarm afzakken naar dat kleine bosje haar.
“Hier gaat het om”. Je maakte jezelf open en liet me dit rustig fotograferen, stap voor stap, frame voor frame. Toen begon je met twee vingers langzaam rondjes te draaien over je clitje, dat steeds duidelijker zichtbaar werd.

Ik moet hier minstens twee films op verschoten hebben. Toen het genot bij je omhoog kwam, zoals bij mij, ging je achterover liggen, deed je ogen dicht en keerde in jezelf. Alleen dat heerlijke gevoel dat in jezelf opwekte, dat mijn bloedgeil maakte, liet z’n golven achter op je gezicht, dat ik fotografeerde, van de eerste kleine stuiptrekking om je mond tot de blik van extase toen je schokkend klaarkwam. Van dat moment bewaar ik de mooiste portretten.

Daarna krulde je ineen als een egeltje en scheen in slaap te vallen. Het klikken van de camera verstomde.

De negatieven zijn droog en hangen in lange slierten langs de muur. De laatste film zit in de vergroter. Er ligt al een aantal foto’s te drogen, portretten van je gezicht, het landschap van je buik en borsten, je handen in bekervorm gekromd boven je buik, als om die denkbeeldige penis naar binnen te voeren en tot uitputtens toe te laten genieten, en nu de laatste film.
Je gezicht toen je klaarkwam.
Ik kadreer op de vergrotingsplank en zie alles omgekeerd” je lichte haar donker, je weinig geopende mond oplichtend; er komt een mystiek schijnsel uit je lichaam, treedt uit via je mond. Dit vervreemdende effect wakkert mijn begeerte aan en in het donker doe ik mijn broek los.

Mijn pik wordt stijver terwijl de seconden van de belichtingsklok wegtikken.

Dan mag het papier in de ontwikkelaar. De eerste betovering wordt verbroken om plaats te maken voor het echte beeld. Jouw gezicht komt langzaam op en krijgt meer consistentie. Het is het precieze moment dat je klaarkwam. Je ogen in jezelf gekeerd, je ademhaling gebald in dat ene moment van extase, terwijl een zacht licht je huid streelt. En terwijl in het fluisterende doka-licht het orgasme in volle glorie rond jouw lippen verschijnt, voel ik over mijn rechter het warme sperma vloeien en val ik zacht huilend van ontroering terug op m’n draaikruk.

P.B.

lees ook: zaterdagochtend

©2003 de_HeXX

Meer lezen van de_HeXX

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *